Dag 27, Ken je de mop van die twee die terugvlogen van vakantie? (San Francisco)
We worden beiden met hoofdpijn wakker. Wellicht komt het door de verandering van de temperatuur, het is hier immers slechts de helft van wat we gewend zijn. In ieder geval is het niet iets, dat een paracetamol niet kan verhelpen. Dan komt er een bericht dat ik kan gaan inchecken, maar via WhatsApp krijg ik onderstaande bericht.

Tjee, dat hebben we nog niet eerder aan de hand gehad. In de app zie ik een reisvoorstel die totaal niet acceptabel is. Een overstap na 5 uur vliegen en dan ook een klasse lager. Even bellen, wat gelukkig met een US nummer kan. Een aardige Indier aan de lijn, die ons op een andere vlucht boekt. Bij de bevestiging blijkt het allemaal niet te kloppen, dus maar weer bellen. Al met al 2 uur bezig geweest en voor de trouwe blog lezers: Er komt nog een extra blog dag.
Ook maar een hotel geboekt, vlak bij het vliegveld. We vertrekken nu een dag later, om 10:30. Dan is het lekker om dicht bij het vliegveld te slapen.

In het hotel kost een ontbijtje $40 pp, dat vinden we echt te gortig. Dichtbij zijn er een aantal leuke tentjes en we voor Sammy’s cafe kiezen en we een lekkere baggel met ei, kaas en kalkoen bacon (???) bestellen. Leuk tentje en een lekkere basis voor de rest van de dag.
Inmiddels kennen we het OV hier, dus in no-time stappen we in de buurt van Bodin, de zuurdesem bakker van SF uit. Hier kijken we vooral wat rond en lopen daarna naar Pier39.




Daar zijn we inmiddels wel toe aan een lunch, dus kunnen we (nouja ik dan) eindelijk een clam Chowder bestellen. Een heerlijke mosselsoep/ragout in een Bodin zuurdesem bol. Mirjam gaat veilig voor een kaas tosti, wel van hetzelde lekkere brood. We lopen nog wat rond op de pier en bekijken de gekkigheid daar, wat een kermis en voor even is het best leuk.
Pier 39 is uiteraard bekend van de zeehonden, die dan ook in grote getallen lekker op de vlonders liggen te zonnen en hier en daar wat te vechten/spelen. Het is ons niet duidelijk geworden.





We lopen een stukje door naar Pier 33, waar de ferry naar Alcatraz vertrekt. We hebben al lang geleden de “behind the scenes tour” geboekt, maar blijken niet op het lijstje van de beste man te staan. Vreemd, want ik zie online wel alles goed staan. Hij heeft ook 2 van de 30 stikkers nog over en nadat hij nog een keer met de rekenmachine heeft geteld mogen we mee. Naast de 30 mensen voor deze tour en wat bemanning is de enorme ferry helemaal leeg. Hij gaat naar het eiland om de dag mensen op te halen. Lekker rustig.



Op het eiland verteld de ranger (Alcatraz is in beheer van de National Parc Service) veel over het verleden van het eiland. Ooit begonnen als fort van het leger, naar een milde gevangenis voor dat leger tot aan de federale gevangenis daarna. We mogen ook op een aantal plekken komen, die normaal verboden terrein zijn. Erg leuk en we leren ook dat veel van de film The Rock in de studio is opgenomen en nagemaakt, what’s new zou ik zeggen.
Al met al een boeiende rondleiding die we afmaken met de audio tour.






De ferry terug is heel wat voller dan de heenweg, omdat er nu ook een aantal avond bezoekers bij zitten. We kunnen in ieder geval zitten en dat is wel zo prettig met een windkracht 5.
Het is inmiddels al rond 20:30 en we gaan voor een simpele burger bij Nation’s Giant Hamburgers. Prima burger in een McDonald’s achtige omgeving, ware het niet dat het hier flink wat prijziger is maar dat mag de pret niet drukken.
We gaan met de bus weer terug naar het hotel, waar we alle koffers weer gereed maken om nog 1 keer zonder auto te verhuizen en daarna in het vliegtuig een tripje te maken.



