Dag 5, Big is beautifull (Pontiac – st. Louis)
Vandaag merken we dat we nog niet helemaal in de nieuwe tijdzone zitten. We starten in ieder geval met een ontbijt in het hotel, dat past tenminste wel bij de tijd. Hier weer de lekkere english muffin, geen cakeje maar een apart broodje die het getoast goed doet met ons kaasje. Vandaag als warme special een biscuit/gravy, gewoon ragout als ontbijt. Toch maar een beetje geprobeerd. Het is wel ok, maar eigenlijk niet geschikt als ontbijt.
Nadat de auto weer volgeladen is, vertrekken we naar het centrum om naar het Route66 museum te gaan.
In het dorp, eerst nog even een mini noodstop met een 90 graden bocht om de wiebel bruggen te bewonderen. Dat doen we op een, voor Mirjam zeker, veilige plek op de kant ver van de brug vandaan. Het geeft wel een mooi overzicht en goed beeld op de brede waterval in de rivier. Daarna op naar het museum. Na een iets te uitgebreide uitleg van een lief oud dametje, bekijken we alle Ilinois dorpen die aan de weg liggen en ze hebben allemaal wel een bijzonderheid. We zijn blij dat we de ANWB pas mee hebben. Niet dat de yankees hem willen zien, maar het is voor ons voldoende excuus om allebei eenzelfde cap te kopen van 100 jaar route 66. Een roze en een zwarte, raad zelf maar wie welke heeft.
De rest van het museum laat de andere staten zien, vooral wat we nog moeten gaan bekijken. We lopen erdoorheen en leren ook dat de rode geverfde voeten buiten, de route langs de vele muurschilderingen aangeven. We lopen er een deel van en ik vindt vooral de al wat verweerde muurtjes wel mooi. Het is dan ook wel weer mooi geweest en vol goede moed zoeken we de oude route66 op en zetten koers richting st. Louis in Montana.
Onderweg een aantal bezienswaardigheden en zowaar een krijtjesbord. Mirjam is niet meer te houden en als een volleerd jufje schrijft ze onze namen op het bord. In Normal rijden we tegen een wegopbreking aan. Die weten we te overwinnen en komen dat toch bij een wandelroute aan. Daar hebben we nu even geen tijd voor en zin in, dus blijft het bij een foto van het begin en einde van de wandelroute.
In Atlanta (IL), gaan we de giants bezoeken. Echt Amerikaans – back in the days – om op deze manier aandacht voor jouw winkel te trekken. Het is allemaal in ieder geval goed bijgewerkt en ze zijn zeker groot. We zoeken er ook een plekje in het gras om onze lunchsalade te slachten. Best wel lekker met een aangenaam temperatuurtje van zo’n 23 graden en een licht briesje.
Daarna staat Springfield op het programma, waar we een bezoekje brengen aan het woonhuis van president Lincoln. We hadden in Washington D.C. al gezien waar hij vermoord is en dan is het ook wel zo netjes om eens te kijken hoe hij voor zijn presidentschap geleefd heeft.
We hoeven niet lang te wachten op de rondleiding met gids door zijn woning heen. We mogen niets aanraken en nergens tegen aan leunen, om zo het huisje nog even in tact te houden. De gids deed haar best om er een leuke rondleiding van te maken, wat enigszins lukte. Het was in ieder geval wel leerzaam en leuk. Hij woonde er best prima en leuk om te zien hoe dat er rond 1860 aan toe ging, zonder stromend water, elektriciteit of riool.
Dan is het inmiddels al wat later geworden en besluiten we een stukje snelweg te pakken, om niet al te laat in st. Louis aan te komen. Het routeboekje helpt ons met de keuze te maken welke dorpen we nog willen bezoeken. We bezoeken nog even het monument van Mother Jones in Mt. Olive. Zij heeft veel betekend voor de mijnwerkers en ligt, zoals ze het zelf zegt, tussen de jongens op enige vakbondskerkhof van Amerika. Daarna stoppen we bij een enorme catsup fles en het loopt al tegen 18:00 als we in st. Louis bij onze blue guitar suite aankomen. Ik parkeer de auto in de straat om het juiste nummer op te zoeken (het is immers een van de huizen aldaar), maar dat had natuurlijk niet gehoeven. Ik stond al recht voor de deur ;-).
Om de hoek zit een leuke bar met goede pizza’s die door de eigenaar van de BzB was aangeraden. Live muziek en lekker bier (of wijn voor de liefhebster). Het is er beregezellig en we genieten van de drankjes, pizza, muziek en de bijzondere mensen die daar rond waggelen. Dat laatste is zeker niet figuurlijk bedoeld, want men was al goed in de olie.
