Dag 10, Een hete mini (grand) canyon (Amarillo)
Howdy Y’All
We hebben een rustdag zo dat heet. Een dubbele nacht in het hotel. Toch komt er van uitslapen niet veel en hebben we een best prima ontbijt in het hotel. Daarna de koelbox gevuld en de neus in de richting van Palo Duro Canyon gezet. Een mini versie van de Grand Canyon en daarom is het ook “maar” een statepark. Gisteren hadden we al een kaartje gekocht, maar dat bleek niet nodig, het was enorm rustig. Gelukkig kon je met de auto door het park heen, want de hikes waren ivm de hitte gesloten. Vandaag hebben we nl. een respectabele 44oC aangetikt.
Gelukkig kunnen we inmiddels wel wat hebben en genieten van de prachtige uitzichten en de heerlijke dennengeur. Het amphietheater is helaas op maandag dicht, maar het trading post was open en lekker koel. We zijn overigens maar wat blij dat we niet hier een glamping tent hebben geboekt. Dat is nog een poos een optie geweest maar om wat voor reden dan ook hem niet geworden. Er waren nu in ieder geval ook nog tentjes vrij, niet verwonderlijk met die hitte.
De rit door het park is meer dan mooi en we stappen regelmatig uit om wat foto’s te maken of een geocache te zoeken. Het broodje smeren we maar even in de auto, want dat is met deze temperatuur de beste optie.
De middag is al weer aardig op gang als we via een walmart naar ons hotel gaan. Daar chillen we nog wat en dan is het al weer tijd om wat te gaan eten. Zoals gisteren al in de klifhanger te lezen, het wordt de Big Texan Steak Ranch. Een must do als je hier bent. Volgens de kenners niet de allerbeste steak, maar een geweldig concept. Doordat we gisteren al gereserveerd hebben, kunnen snel aan tafel. We krijgen een leuke booth met uitzicht over het hele restaurant, een top plekkie. Wij nemen de lone star cut for two, een 21 oz die we gaan delen. Het is echt een lekkere steak en een flinke portie.
Wij denken hoe het is als je 7 keer die hoeveelheid naar binnen moet hakken, oef. Denk dan ook dat je dat erna nog moet verwerken, dan heb je echt niet genoeg aan een paar Rennies. We zijn nog even getuige van een dwaas die een poging gaat wagen. Met een mooi praatje van de stalmeester en veel gejuich start hij. Later op de webcam zie ik dat hij niet ver is gekomen. Zie het bordje links onder en de bijbehorende klok die op 0 staat.
Weer in het hotel pakken we alles in, koffie met een cookie, blogje en maken we ons op voor de grote rit van morgen.
