Dag 3, Keuzestress (Chicago – Shorewood)

Het komt vandaag wel lekker uit dat we een beetje op tijd wakker worden. Na het douchen gaan we naar het kroegje naast het hotel voor een ontbijt. Je kan ook zelf wat samenstellen, iets waar we na de overvloed van gisteren wel oor naar hebben. Een eitje op toast, bacon en een prima bak drip-coffee (filterkoffie) zorgt ervoor dat we de dag goed beginnen.

Weer terug op de kamer is het inpakken, wat ballast uit het lijf lossen en vort met de geit. Het is een blokje lopen naar de blue line van cta (de vervoerder in Chicago). We nemen nog even de tijd om een rood kunst gevaarte (een olifant?) vast te leggen voordat we een kaartje kopen terug naar de luchthaven. Het kaartje terug kost slechts $3 pp voor ons ritje van drie kwartier. Bizarre prijzen, waar wij niet over klagen. We kijken tevreden terug op een mooie start in Chicago en op de omgeving waar we doorheen rijden. Voor we het weten zijn we al weer bij Ohara, de luchthaven. Daar met de shuttletrein naar de autverhuur, waar we meteen door kunnen lopen. Ik had nl vorige week al alle gegevens ingevuld, zodat we nu op een bord konden zien waar onze auto stond.

Die moesten we zelf uit de president circle uitzoeken. Helemaal leuk, maar ook een hoop keuze stress. De eerste auto leek goed, maar had een te klein kofferbakje. De andere had al teveel op de teller, een andere geen leer – niet noodzakelijk maar als je toch uit kan zoeken dan maar meteen goed. Dan wordt er een vrij verse Volvo XC40 binnen gereden met 6679 mijlen op de klok. Hij heeft ook nog een hoeden plank, waarmee de bagage niet meer zichtbaar is. De volvo wordt het dus. Snel de auto naast de andere gezet, bagage erin en naar de uitrij booth om de CC en rijbewijs te laten zien en het gas gaat op de lolly richting de outlet.

Bij de outlet word ik dit keer weer blij. De keuze is ook hier weer reuze en de tas is dan ook overvol met allemaal leuke dingetjes. Mirjam heeft wat meer moeite om wat leuks te vinden, maar vindt dan toch ook een leuke trui. Die koopt later nog wel wat.
We kiezen als lunch een lekker broodje bij Charleys in het foodcourt. Eindelijk een broodjeszaak die het snapt. Je kiest een bepaald broodje en ze vragen of je alle ingredienten wil. Daarna krijg je jouw broodje in een mooie doos.
Bij de subway bestel je een bepaald broodje en dan moet je nog alles apart gaan aanwijzen. Wellicht zijn de mdw’s daar wat dommer ofzo. Tip van de dag: Wees als Charleys.
Daarna kijken we of er nog voor leuks is bij The North face en Columbia. Er is genoeg, maar niet voor ons dus kunnen we op zoek gaan naar de route66. Dat blijkt nog een flinke omweg waar we geen zin in hebben. We pakken de route wel op in Jolliet.

Eerst de spullen dumpen in het hotel en dan nog even naar Jolliet waar de Blues Brothers te bewonderen zijn. Er is ook een oude garage en wat ander leuk back to the fifties spul. Laat er nu ook een geocache liggen. Die denken we even op te pakken, maar dat was iets te voorbarig. Het was een flinke speurtocht tussen boomstronken en zooi, maar Mirjam heeft m uiteindelijk gevonden. Mooie cache en door een vakman in een boomstronk verstopt.

Bij de Walmart slaan we nog wat noodzakelijke dranken, de dr Pepper, AW root beer en Pepsi met kers in. Oja, ook nog een spijkerbroek, die zomaar een dollar duurder is geworden dan 2 jaar geleden. Het moet niet veel gekker worden. Inmiddels slaat de klok al half zeven, tijd voor een hapje. Op weg naar een Olive garden komen we uit bij McBride’s on 52 in Joliet. Een leuk eetcafe waar we besluiten lekker buiten te eten. De keuze valt op een burger, die je echt niet samengeknepen naar binnen kan schuiven. We gebruiken deze keer het bestek voor dit smakelijke hapje.

Terug in het hotel is de taakverdeling weer helder, de vrouw aan het koffers herpakken en de man achter de PC deze blog schrijven. We hebben er beide vrede mee.
Ik ben ook nog even bezig om een account aan te maken bij de tol instantie van Illinois. We hebben immers een stukje tol gepakt en hebben geen zin om een veelvoud ervan aan Hertz te moeten betalen. Inmiddels is het inloggen gelukt en is de auto ook gekoppeld. Nog geen spoor van de tol, maar dat kan ook morgen pas zichtbaar worden, we zullen het zien.
Inmiddels is het al laat en duiken we het King-size mandje weer in.