Dag 21, Het is gedaan met de rust (Springdale – Las Vegas)

Het is ook vandaag weer gelukt om op dezelfde plek wakker te worden waar we zijn gaan slapen. Het ontbijt hadden we gisteren al gekregen, dus een koffie scoren en de magnetron een keer gebruiken voor het broodje (English muffin) ei. Dat smaakte nog verrassend ok. We bellen nog even met Bas, die gevat in de app opmerkte dat we in het gouden uur zaten, de hele fam. Was in alle tijdzones wakker. Leuk om weer even het mannetje te horen.
Daarna de auto ingepakt en op naar Las Vegas.

Als we even onderweg zijn denkt Mirjam dat we al voorbij Grafton zijn. Grafton is een spookstadje en ze blijkt gelijk te hebben. Dus even een turnout gepakt en het neusje omgedraaid. Al snel rijden we over een mooie oude brug en komen we in niemandsland. Zelfs een geocache blijkt niet te liggend waar wij denken, maar gelukkig maakt de weg en bochtje een komen we bij de oude begraafplaats van Grafton uit. Het is dan met 40 graden op de Celcius schaal al aardig warm.

We lopen eerst naar de geocache, die op een mooi plekje is het gestreepte berglandschap ligt. Daarna bezoeken we nog het kerkhof, waar een jong gezin rond 1880 door de Indianen is omgelegd. Ook een aantal andere graven van jonge mensen die difterie etc hebben gekregen. Er was ook een man die richting de 100 ging. Later zagen we dat hij met meerdere vrouwen tegelijk getrouwd was, wat bij de mormonen wel mag. Wel knap dat de beste man dan zo oud is geworden denk ik dan. Het spookstadje bestaat nog uit een paar huizen. Het is nog best aangenaam binnen in huis. Dat komt vast door de dikke muren. Verder is het wel leuk om even doorheen te lopen.

Onderweg zijn we best onder indruk van de mooie landschappen die wij voorgeschoteld krijgen. Het is echt niet te beschrijven, dat ga ik dan ook maar niet proberen. Scroll maar door de fotogalerij hieronder.

In LV aangekomen dwingt Mirjam mij bijna om naar de Cracker Barrel te sturen, wat ik dan ook braaf doe. Daar delen weer Oma’s proeverijen, voordat we naar The Grand downtown gaan, ons hotel voor 2 nachten. Daar zijn we net op tijd, want de incheckrij achter ons groeit rap. We krijgen een flinke kamer op de bovenste (26e) verdieping. Veel zien we er niet van, want het is spullen droppen, wc-tje en weer de auto in naar de outlet. Daar is het een vermoeiende trippel van winkel in winkel uit, waarbij er ook wat tassen bij komen.

Inmiddels is het al goed etenstijd en besluiten we, nu traditiegetrouw, naar de in-n-out burger te gaan. Ik bestel daar een geheim animal menu een Mirjam gaat voor de cheeseburger. Zo’n hap is voor een keer best wel te doen. Daarna nog even zoeken naar een plek om de was te doen. De eerste viel af, want die wilde alleen met volgeladen waskaarten iets doen en dat past niet bij 1 wasje. Bij het hotel in de buurt zit er nog 1, waar we wel kunnen wassen.
Als de was weer schoon is geven we gehoor aan de neon reclames die glitterend lokken, kom dansen, kom eten, kom zuipen, kom gokken (met dank aan de ere-burger van Den-Haag).