Dag 23, PAS-dag (Las Vegas – Mammoth Lake)
Vandaag staan we weer vroeg op. Er staat een flinke rit voor de deur van zeker 5 uur plus de stops er nog bij. Mirjam heeft gisteren al het eea ingepakt, dus is het douchen en pleitos.
Mirjam wacht met de baggage voor het Art-cafe en haalt ons ontbijt, terwijl ik de auto uit de parkeergarage haal. We pakken de auto in en vertrekken naar onze volgende bestemming. Mirjam maakt het ontbijt af en zo ontbijten we een keer in de auto. Nadat we Las Vegas achter ons laten rijden we eerst een goed uur over de platte prairie.
We kunnen dan nog door de death valley rijden, maar gemini (die standaard in de auto zit) geeft aan dat er veel dingen gesloten zijn en dat het met de temp van tegen de 50 graden eigenlijk er alleen doorheen kunnen rijden. Dat is ons geen extra 30 minuten waard en we besluiten om de directe route te nemen.
Dan komen we toch wat dichter bij de bergen en rijden we eerst over de Lida Pass. Weer een prachtige pass met geweldig uitzicht, met als finale een overzicht over de vallei tot de volgende pas. Echt een genot om in al dat moois te mogen rijden. Inmiddels passeren we ook de laatste staatsgrens per auto. We zijn in Californië en als we stoppen om een foto bij het Welkom in California bord te nemen vraagt een vriendelijke man of we wel echt die richting op willen. De benzine is daar wel $6,= per gallon, belachelijk. Ik kan het niet laten om nog even te zeggen dat het voor ons als Nederlanders nog steeds een koopje is. Ik denk dat hij nu nog aan de tranquilizers zit.
De volgende pas, de Westgard pas, is helemaal bijzonder. Een prachtige weg met veel bochten, dwars door de bergen heen. We kijken onze ogen uit. Inmiddels is het al wat later geworden en gaan we op zoek naar een lunch. In het eerste dorp bestaat de lunch vooral uit, voor ons, normaal avondeten. In Bishop (waar we eigenlijk zouden slapen) vinden we gelukkig wel een leuk koffietentje die een lekker broodje heeft. Na de tank volgegooid te hebben, gaan de de laatste 30 minuten vrijwel continue omhoog rijden tot ons hotel.
Daar plonsen we eerst in het binnenbad, waar gelukkig geen warme, bedompte chloorlucht hangt.
Aan de overkant is een leuk eetcafé, Liberty. Chris begroet ons al snel in zijn sokken, waar Pippi Langkous jaloers op zou zijn. Hij help ons vriendelijk met het uitzoeken van de juiste alcoholische versnapering en het eten is er zeker goed te noemen. Dan is de dag al weer voorbij gaan we in dit leuke skidorpje het mandje in.
