Dag 19, Mooi oranje is niet lelijk (Tropic – Mt Carmel)
Kijk even naar de maker van deze blog. Ik had een dagje deels vrij.
Vandaag opgestaan, spullen ingepakt en vlak naast het hotel ontbeten. Toast met een omelet met kaas ertussen. Lekker met koffie weer een goed begin van de dag. Daarna ijs in de koelbox bij het hotel en de laatste dingen ingepakt. Het ijs dat Philip in het ijsvak had gedaan was nog een dingetje… Dat was een groot blok geworden en ging er niet uit. Na wat gehak met een mes is het gelukt om het los te bikken. Oef…dat scheelt weer, gelukkig nu geen boete van het hotel.

Daarna naar de Bryce Canyon gereden. Philip wilde toch op krukken de kleinste tocht gaan lopen. En dat met 30 plus graden…Helaas kwamen we er beneden ( je loopt altijd eerst de Canyon in) achter dat door het slechte weer van vorige week je deze trail niet kon lopen. Dus dan maar de langere van 4 km ipv 2km.





Het was weer prachtig, veel foto’s gemaakt en toen weer naar boven. En hijgen dat je dan doet! T- shirt nat gezweet en bijna boven werd ik weer heel misselijk en draaierig van de warmte. Ik had nu wel water en lemon lime drank( met electrolyten) om het zoutgehalte goed te houden gedronken. Een lesje voor mij: ook al heb ik dus geen honger, ik moet wel na een uurtje een reep eten anders gaat het mis. Mijn voeten gingen steeds meer pijn doen maar Philip heeft het op krukken gedaan dat is pas knap. Veel mensen complimenteerde hem dan ook met zijn prestatie!




Daarna nog naar het einde van het park gereden en dat heerlijk in de schaduw op en picknicktafel onze lunch gegeten. Door het park heen weer terug en nog een paar stops gemaakt. We merken wel dat je even moet opstarten bij het uitstappen, dus hebben we ook maar een paar uitkijkpunten overgeslagen. Bij het visitorcenter een pin voor op mijn rugzak gekocht van de bryce zodat ik nu de Grand Canyon en de Bryce Canyon heb. Nog een klein uurtje tuffen een toen waren we bij de junction waar ons bekende “rookworst” zwembad hotel is want dat slapen we vannacht.







We hebben een super mooie kamer en zijn snel van zwemmen. Voordat we bij het zwembad aankwamen heb ik nog even de zwaartekracht uitgeprobeerd en jawel die werkt hier ook. Het heuveltje achter de kamer is dan ook wel erg stijl en glad.



Even lekker afgekoelt in het zwembad en daarna naar een al you can eat restaurant gereden, Brinks Grill & Country store in Glenndale. Een soort wokrestaurant, alleen moet je nu zelf de saus in het bakje met rauwe spullen erbij doen en gooien ze het op een plaat ipv een wok. Al met al heerlijk gegeten en zowel vader, als zoon moesten even melden dat ze zo’n 6 generaties geleden ook Nederlands bloed hebben. Naast die roots is er echter geen woord Nederlands overgedragen.
Daarna is het nog even relaxen buiten op het terras van onze kamer met uitzicht op Zion National Parc.
Leuk de laatste verhalen. Voor mij meer bekend terrein uit eerdere bezoeken. Ja, blijft bijzonder die landschappen en vergezichten. Ook deze blogger houdt van lekker eten. Dat zit wel goed. Jullie genieten en stralen dat ook uit. Daar is vakantie voor. Fijne reis verder. Gr
Zeker, vandaag kwamen we op weg naar Zion die vroeg wat hij het beste kon doen.
We hadden geen map of ranger nodig om de beste man van de benodigde info te kunnen voorzien ;-).
Alleen waren we op een gegeven moment zelf de weg kwijt toen we aan het hiken waren. Dat dan weer wel.
Nou Mirjam, jij kunt prima schrijven. Hartstikke leuk dat jij ook eens de blogger bent. Chapeau!
Mooie wandelingen zo te zien. De Hoogvliet is ook mee. Dat doet vertrouwd aan.
Veel plezier nog. Groetjes, Amalia
Het kaasje van de markt doet ook wel goed 🙂