Dag 14, Versteende oudheid (Gallup – Holbrook)

We beginnen de dag met een zeer uitgebreid ontbijt in het hotel. Er was echt van alles, tot aan een wrap met omelet. Dat smaakt nog best prima moet ik zeggen. Het kleine zakje met tabasco maakte het ontbijt helemaal af. Dan rustig aan de auto inpakken en op weg naar ons eerste National Park: Petrified Forest, de versteende bomen.
Het is sowieso maar een klein ritje vandaag en we krijgen ook voor de laatste keer een uur cadeau van de tijdzone-fee.

Nu we toch in Gallup zijn gaan we ook nog wat nostalgische Route66 zaken bekijken. We stoppen op een paar plekken en zien weer wat leuke murals, giants en semi vergane reclameborden. De camera heeft het er maar druk mee. Het museum kan ons beiden niet verleiden tot een bezoek. Dan zie ik iets dat de dag helemaal compleet maakt, ze hebben een Safeway. Daar scoren we wat lekkere broodjes en ook al hebben ze geen galapeno/kaas bagel, alleen kaas of wat uien erop doen het ook prima. Ook is er een aanbieding voor gesneden fruit en voor we het weten lopen we met 2 bakken van bijna 700 gram naar buiten. De lunch is alvast binnen.

We vinden de route66 uit het boekje redelijk snel, maar worden halverwege gehinderd door een afgesloten US180. Gelukkig hebben we wel al de oude brug gezien en heeft Mirjam een mooie trein staan filmen die toeterend aan kwam razen. Helaas stond het mobieltje nog niet op rec, maar je moet niet overal op gaan letten. De trein was immers lang genoeg, dus hebben we nog best wel wat op film. We rijden weer een nieuwe staat binnen: Arizona. Daar zien we meteen ook de horloges veranderen naar een uurtje eerder.
Dan komen we bij onze eerste National Park aan van deze trip. Eindelijk kunnen we de nog normaal geprijsde jaarpas van dec 2025 gebruiken. Natuurlijk moet er met de zelfonspanner op 10 seconden een foto van het toegangsbord gemaakt worden. Daar had ik even misgerekend met het knietje en de afstand tussen camera en bord. Laat ik het zo zeggen, Mirjam is ook gaan rennen en er is ook een foto met mijn achterkant erop.

Voordat we bij de versteende bomen aankomen, rijden we eerst door de painted desert. Mooie uitzichten over bond gekleurde rotsen die zelf ook weer mooie vormen hebben. Een mooi begin van het National Park. Op een grote en geheel verlaten picknick plek vinden we een lekker plekje om alle heerlijkheidjes die wij bij de Safeway hebben gekocht op te eten. Niet in zijn geheel natuurlijk, maar een hapje van dit en een hapje van dat bevalt prima.

We bezoeken nog een paar mooie lookouts en we komen ook de eerste grote versteend boom tegen die door een rivier ooit is meegesleurd. Een eeuw geleden heeft men dat ding met beton ondersteund, maar de rivier zal het toch gaan winnen en dan ligt ook deze stenen reus in stukjes op de grond. Verderop willen we een hike gaan doen naar de blauwe rotsen.

Daar merken we dat de tochtjes van gisteren toch wel veel waren en als ik dan ook nog binnen no-time een paar keer geprikt wordt duiken we snel de koele auto in. Het loopt dan tegen de 40 graden en in de auto staat de temperatuur meter zelfs op 45 graden, stilstaand op asfalt gemeten. Verderop is nog een klein rondje, waar we heel wat versteende boomstronken tegen komen.

Gelukkig kunnen we doorrijden naar Holbrook en hoeven we niet dezelfde route weer terug te rijden. Het hotel heeft een lekker buitenbadje, waar we dan ook even in plonzen. Het water is dan 30 graden, wat nog best wel fris aanvoelt als je erin stapt.
Eten doen we bij de Mesa Italiaan verderop in de straat. Het blijkt een goede keuze, want de bediening is top en het eten ook. We merken ook dat we in de nieuwe tijd zitten. Het is vroeg donker en we zijn ook toe aan een tukkie.