Dag 12, Graffiti uit de oude doos (Albuquerque – Santa Fe)

Na een lekker nachtje zonder airco zijn we op zoek gegaan naar een ontbijtje. Het hotel viel af, want hoewel het een prima hotel was leken we wel een lopende creditcard. Overal moest voor betaald worden en dan ook nog eens de hoofdprijs. Net achter ons hotel zat Sammy, een leuk koffietentje waar we een lekker ontbijtje hebben besteld, met goede drip koffie.
Weer terug in het hotel alles in de koffer gegooid en de auto voor laten rijden. Het kost wat centen, maar dan heb je ook wat.

Op weg naar het Petroglyph National Monument rijden we via de Route66 door het oude centrum van Albuquerque. Toch nog wel een aantal foto-stops gemaakt, vooral bij wat oude neon-signs langs de route. Eerst maar langs het visitors center waar we, gezien de hoge UV index van 10 en de hitte, kiezen voor de kleinere hikes. We rijden nog een 6 mijl verder en daar is de eerste hike. Een berg lavabrokken die 150.000 (give or take a few) jaar geleden uit de aarde naar boven zijn gespuugd. Nu is het niet geheel meer te achterhalen, maar een aantal pubers hebben daarna graffiti op deze rotsen gemaakt. Niet met verf natuurlijk, maar door de donkere buitenlaag van de stenen weg te bikken.

De eerste berg is een aardig klimmetje, ik neem daarvoor toch maar de krukken mee. Een goed besluit, want daarmee kwam ik met een beperkte belasting van de knie ook weer naar beneden. De tekeningen waren hier wat minder goed, maar het uitzicht over de stad en alles eromheen was des te mooier. Ook was het wel weer een leuk klimmetje. Een klein stukje verderop waren nog twee, wat kleinere, hikes. Daar waren de tekeningen goed te zien.

Bij de Walmart halen we een broodjes en roastbeef, die we onderweg naar Santa Fe  in de auto opeten. We vonden het te warm om dit buiten op te eten en zo waren ook nog eens eerder op onze bestemming. Het hotel “Inn at Santa Fee” is in de Mexicaanse stijl gemaakt. Rode ronde vormen, wij vinden het wel grappig. Er is ook een buitenzwembad waar we nog even lekker in plonsen en een babbeltje maken met een ander NL stel dat ook een tochtje in de States aan het maken is.

Dan is het al bijna zeven uur, tijd om bij de Outback Stakehouse een steak met kokosgarnalen te eten. Dat was Mirjam nog goed bijgebleven en nu is het dan eindelijk tijd om er te eten. Het is er lekker rustig en de bediening is goed en vriendelijk. Ondertussen volgen we Niels en Gwenny die na een vlucht van 14 uur dan op Jakarta landen. Drie uur later moeten ze nog 2 uur en dan is Bali bereikt.

Op de menu kaart pronken ook lekkere toetjes, maar daar blijkt na het hoofdgerecht geen ruimte meer voor te zijn. Weer terug in het hotel bekijken we wat we morgen gaan doen en maken we natuurlijk de blog. Nog even in klad, want de WiFi is hier ruk.