Samen met de stad ontwaken wij al vroeg op deze woensdag. Het was een goed bedje met een dikke katoenen hoeslaken dus we hebben lekker geslapen. Dat is maar goed ook, want vandaag gaan de met de fiets op pad. De verhuur om de hoek heeft helaas geen elektrische fietsen meer, dus wordt het trappelen. Goed voor de portemonnee en de spiertjes, minder voor de luie fietser met al die bergen hier.
We zijn deze keer in ieder geval goed voorbereid met een bandenplak setje en een fietshouder voor de GPS.
We beginnen de rit met wat cruisen door de stad en komen bij ons geliefde bakker Boudin uit. Die hoeveelheid deeg die ze daar verwerken en de mooie broden die ze bakken blijft een lust voor het oog om naar te kijken. We delen een broodje voor het ontbijt en kijken nog even rustig rond.
![](https://vwijck.com/wp-content/uploads/2024/07/240717-Op-de-fiets-door-SF-4-1024x768.jpg)
Vlak in de buurt is een van de oudste, nog actieve, caches van Californië. Die moeten we zeker oppakken. Nadat we aan de verkeerde kant van het hek staan, lezen we de hint en dan is de cache snel gevonden ende gelogd. Hij lag echter wel op een aardig bergje en ook daarna is het nog wat ploeteren en hijgen voordat we op de golden gate bridge rijden. Ik weet niet wat het is, maar het blijft een prachtig ding en dat maakt het extra gaaf om erover heen te fietsen. Nouja, dat niet alleen want onderweg moeten we natuurlijk genoeg foto’s maken van de brug, Alcatraz (aka the Rock) en San Francisco zelf. Dat is goed gelukt en ik moet daar zeker nog een keer een goede selectie van maken, staat op het todo lijstje.
![](https://vwijck.com/wp-content/uploads/2024/07/240717-Op-de-fiets-door-SF-109-1024x683.jpg)
Na de brug fietsen we door Sausalito en prachtige natuur naar Tiburon. We denken terug aan 2014, dag 12 toen we dezelfde tocht met de mannen hebben gemaakt. We hebben de, toen nog, kleine mannetjes wel een flink stukkie laten fietsen. Het is in ieder geval wel een mooie herinnering en we missen ze hier dan ook wel. We zijn in ieder geval blij dat we deze keer de andere kant op reden, want we hebben vanaf nu de wind in de rug en de hoogste bergen gehad.
De trip naar Tiburon is mooi en de natuur wordt wel op een paar plaatsen afgewisseld met een straf stukje langs de voortrazende auto’s, maar dat boeit mij niet zo. Mirjam des te meer en die is blij als we direct rond de baai kunnen rijden. We hadden van te voren even goed gekeken wanneer de ferry ging en we hadden genoeg tijd om de ferry van 4uur5 te halen. Daarmee waren we om 5 uur in San Francisco, mooi op tijd om de fietsen voor 6 uur weer bij de rechtmatige eigenaar terug te brengen.
![](https://vwijck.com/wp-content/uploads/2024/07/240717-Op-de-fiets-door-SF-47-1024x683.jpg)
Het is al best aan de tijd als we op onze hotelkamer aankomen. Nog even wat nieuws etc lezen en dan gaan we maar op pad voor een lekker diner. In de straat van het hotel hadden we gisteren restaurant Pinecrest Diner gespot en die moet het dan ook vandaag worden. We moesten even op onze tafel wachten, maar achteraf bleek het eten het wachten meer dan waard. Mirjam ging voor de fish & chips en ik voor een coq au vin blanc. Heerlijk was het en ook heel veel.
![](https://vwijck.com/wp-content/uploads/2024/07/240717-Op-de-fiets-door-SF-113-1024x768.jpg)
![](https://vwijck.com/wp-content/uploads/2024/07/240717-Op-de-fiets-door-SF-115-1024x768.jpg)
Met een vol buikje zijn we er wel weer klaar mee voor vandaag. We gaan op weg naar onze kamer, als we nog even de bestuurderloze taxi van Waymo willen fotograferen. Leuk om te zien hoe mensen reageren als ze zien dat er geen bestuurder inzit. Het aantal ongevallen is ook beperkt genoeg, zodat dit nog wel verder toegepast zal gaan worden.
We lopen op de automatische piloot naar ons hotel en doen niet al te veel meer voordat de luikjes sluiten.