Niels is al vroeg wakker en gaat een rondje hardlopen. Helaas krijgt hij halverwege last van zijn enkel, dus wordt het rondje beperkt tot een kilometertje of zes. Hij komt toch wel aardig bezweet terug. Het hotel heeft geen ontbijt, dus gaan we op zoek naar een passend etablissement om ons hierin te voorzien. We komen uit bij Marie Callender’s bakery & restaurant en dat blijkt goed te passen bij wat wij willen. Heerlijk ontbijtje met op appelhout gerookte bacon en voor de liefhebber fluffy pancakes. De jongens zijn zo’n liefhebber en smullen ervan.
Na dit ontbijt op weg naar Las Vegas, een ritje van zo’n 4 uur. Er trekken verschillende landschappen aan ons voorbij en we spotten ook een aantal Joshua trees. Dit hebben we al eens eerder gezien, toch is deze weg nieuw. De vorige keer reden we via Phoenix en nu direct. Na een goede twee uur is het tijd om de benen te strekken, dat we bij een soort oase doen. In the middle of nowhere is een soort fast-food stad ontstaan met niet veel anders dan benzine en fout eten. Het is er ook knap warm, zo blijkt als we de deur van de auto opendoen. Een muur van hitte waar je echt even doorheen moet. We halen wat shakes en ijskoffies en vervolgen onze weg. De temperatuur begint flink te zakken, van zo’n 100F naar 80F en op een gegeven moment is er zelfs wat regen waar te nemen. Iets dat hier niet heel veel voorkomt.
Niet veel later doemt de sky-line van Las-Vegas op. Je hoeft je overigens geen zorgen te maken of je wel op de goede route zit naar Las-Vegas. Een grote hoeveelheid aan enorme reclame-borden langs de weg geven voldoende hints. Al zijn er ook een paar mensen die naast dit zondige geweld aan informatie ons willen wijzen wat er allemaal in de bijbel staat. Een bijzondere combi.
De parkeergarage van het hotel in Las-Vegas is snel gevonden en we worden heel vriendelijk welkom geheten. Het uitzicht op de kamer is niet ideaal (een blinde muur van het Cosmopolitan) maar de kamer zelf is dan wel weer enorm huge, incl. een keuken. Het ligt ook super mooi tussen het Belagio en Cosmopolitan in, midden op de Strip. Beneden kun je ook verse pop-corn halen, het hotel heeft het vinkje verdiend.
![170719 LA-LV (26)](https://wijckusa2015.wordpress.com/wp-content/uploads/2017/07/170719-la-lv-26.jpg)
Als eerste wil Bas wel graag naar de M&M store. Even wat zoete lucht snuiven en rondkijken tussen red, yellow & blue. Als we daarmee klaar zijn is het tijd om iets te eten. Dat is nog niet zo eenvoudig. Het is lastig om iets te vinden dat aan onze wensen voldoet en ook nog een beetje betaalbaar is.
Uiteindelijk vinden we een prima burger restaurant en hoeven dan voorlopig ook niets meer te eten. Eenmaal buiten blijkt het donker te zijn geworden, nou ja de zon is in ieder geval weg.
De lampjes hebben het overgenomen en de grote thema hotels zien er dan wel weer heel mooi uit.
We lopen langzaam terug naar Belagio om 2 fontein shows te zien. Het geweld van het water en de enorme hoogte van de stralen is echt weer indruk wekkend.
Moe komen we aan op de hotelkamer en al snel ligt iedereen op bed.
De family blijft daar voorlopig, terwijl ik nog wel even een gokje wil wagen. De roulette levert naast de mooie verhalen van mijn buurman vooral een verliesje op. Tja, het gebouw moet ook betaald worden zeggen we dan altijd maar. Ik kijk ook nog even bij Craps, want ben al weer vergeten hoe het nu eigenlijk werkte. Als ik de lift naar mijn hotelkamer zoek, blijk ik in de doelgroep te vallen van vele dames die mij met alle plezier naar mijn hotel kamer willen brengen. Het lukt mij wel om die op eigen kracht te vinden, dus sla ik al die aardige hulp maar af. Tijd om af te nokken.