Gisteravond toch maar een wekker gezet, want vandaag staat het eerste deel van de rondrit op het programma, de reis naar Phillie. Ana, de eigenaar van de B&B, heeft met haar broer geregeld dat hij ons zal brengen. Hij komt aanrijden in een vrij nieuwe Ford Explorer, zo eentje waar wij vorig jaar in mochten sturen. Het wordt een gezellige en comfortabele rit van dik 2 uur. Het is, zeker voor een zaterdag, best druk op de weg. Toch zitten we in no-time in Philadelphia, ware het niet dat 30th street best wel lang blijkt te zijn. We komen initieel uit in een heus getto. Gelukkig hoeven we hier niet te zijn.
![150725 (24)](https://wijckusa2015.wordpress.com/wp-content/uploads/2015/07/150725-24.jpg?w=200)
Uiteindelijk komen we bij de verhuurbalie van Alamo uit, waar we de wagen gaan ophalen. Op de vraag of ik de auto ook op JFK kan neerzetten (zonder extra kosten) blijkt dat geen probleem te zijn, dat spaart weer een mooi ritje door Manhattan uit. Ik laat het in ieder geval nog een keer per mail bevestigen, zodat het zeker is. Dit keer kunnen we de auto niet zelf uitzoeken, we krijgen bij de balie een sleutel mee. Met de sleutel in de hand naar de auto’s om die van ons te vinden. Best wel leuk, omdat er wel een aantal dikke auto’s tussen staan. Onze auto blijkt een van die dikke bolides te zijn, een
Chevy Tahoe. Als ik eenmaal in de auto zit vindt Mirjam het prettig als de auto iets naar voren wordt gereden, zodat ze ook in kan stappen. Oeps, dat wordt lastig want de schakelpook ontbreekt. Nu is het wel een automaat, het blijft een onmisbaar stokje. Na even kijken heb ik door dat het stokje achter het stuurwiel de rol van pookje heeft overgenomen. Hebben die Yanken toch nog iets overgenomen van de mooiste auto, de oude Citroen DS. Ik start de motor, geef een beetje gas en geniet van het zware geluid dat de 5.3L V8 maakt. Daar ging de eerste gallon benzine :-).
Het hotel ligt vlakbij en het parkeren in Phillie is een drama en heel duur, USD 7,- voor het eerste half uur. We kunnen naast het hotel parkeren, voor USD 40,- voor de hele dag. Die staat daar mooi. De kamer is heel groot, zelf zo groot dat het zwembad van het hotel er zeker twee keer in past. Nou komt dat dan weer doordat het een heel klein zwembadje is, zelf zo klein dat de heren hun zwembroek er niet nat voor willen maken. Het is ook tijd voor een wasje. We gooien een wasje die al klaar is op de droger ernaast en kunnen twee wasjes gelijktijdig draaien, dat schiet op. De kosten vallen ook hier op, slechts USD 0,50 per wasje. Een goede compensatie voor de kosten van het parkeren.
De stad is erg mooi en na NY rustig, met brede straten. Het is heerlijk om hier te lopen en er zijn veel mooie gebouwen met prachtige beelden erop. Een fontein hebben ze gevuld met blauw water, wat een grote aantrekkingskracht heeft. Veel mensen eromheen die lekker zitten te keuvelen, gezellig. ‘s Middags hebben we een cheesecake factory gezien, waar we wel willen eten. Onderweg daarheen komen we ons favoriete restaurantje de Olive Garden tegen. Die heeft gewonnen en het was ook deze keer weer heerlijk.
Na het eten willen we een geocache doen, helaas zijn vlak bij de plek de batterijen op. Nog wel wat gezocht, maar niet gevonden. Wellicht dat we morgen nog even langsgaan. Wel tijd om wat mooie foto’s te maken. In de verte is het museum of Art te zien, waar Rocky in the film triomfantelijk de trap op rent. De tele-lens moet het werk doen, het is voor ons te ver weg, we hebben genoeg gelopen. Uit Nederland zien we de berichten over de storm en de bevestiging dat ons huisje nog heel is, thanx Ron.