![wp-1407684956015.jpg image](https://vwijck.com/wp-content/uploads/2014/08/wpid-wp-1407684956015.jpg)
Vandaag zowaar een wekker gezet. We hebben vroege tickets gekocht voor de hellgate jetboten. Dat betekent om 8uur geknipt en geschoren in de auto. In het ontluikende ochtendzonnetje worden we lekker wakker terwijl we op de boot wachten. We staan redelijk vooraan en kunnen kiezen waar we willen zitten. De voorste rij lijkt ons een mooi plekje en die wordt dan ook ingenomen. Later blijken dit wel heel bijzondere stoelen te zijn…
![DCIM100SPORT](http://wijckusa2014.wordpress.com/wp-content/uploads/2014/08/140810-grant-pass-fortuna-13.jpg?w=300)
![DCIM100SPORT](http://wijckusa2014.wordpress.com/wp-content/uploads/2014/08/140810-grant-pass-fortuna-9.jpg?w=300)
Na wat instructies over veiligheid enzo worden de motoren kort getest en is al duidelijk dat er het een en ander aan power in de boot zit.
We scheren met een hoge snelheid door het water wat op zich al een hele ervaring is. Bij het remmen komt er een kleine spray vers rivierwater in het bootje, vooral merkbaar op de voorste rij, oja, onze plekjes dus. Het is mooi weer, dus het mantra maar weer een keer herhaald: “Geef niets, het droogt wel weer op”.
Na een aantal verschillende stops krijgen we informatie over de omgeving aldaar en zien we verschillende dieren. Een adelaar met nest, een zwartstaart hert en natuurlijk Moose de reiger. Die zit op dezelfde plek elke keer te wachten totdat een visser een vis vangt die hij dan als ontbijt kan meenemen. Op de terugweg was hij hem gepeerd en de jetboatpilot was duidelijk ontdaan dat hij weg was. Het leukste van de jetboat is een 360-je. Volle vaart (al snel 87km/h) en dan een vol rondje draaien, dolle pret. Behalve voor de mensen op de eerste rij aan de rand van de boot zaten. Aan de ene buitenkant kant zat Niels. Die merkte al snel dat bij een vol rondje waarbij hij aan de binnenkant zat, het water de neiging had het bootje in te stromen. Hij heeft er netjes voor gezorgd dat er geen water naar het midden van het bootje liep. Aan de andere kant hadden 2 jonge dames zich daar genesteld, de rest van de familie zat dus redelijk droog en op de beste plekken. Een rondje draaien had nl. het meeste effect op de eerste rij, toppie.
Nadat Niels droge kleren had aangedaan gingen we op pad naar de volgende overnachting. De route liep langs de redwoods, grote sequoia bomen die hier en daar langs de weg te vinden waren. Het was tijd om Oregon te verlaten en met gepaste muziek reden we het altijd mooie Californië binnen. Ook hier weer veel bomen en mooi uitzicht op de oceaan, we zijn weer terug bij de kust. Opvallend is het enorme temperatuurverschil op nog geen half uur rijden we van ruim 30oC naar 16oC. Onderweg stoppen we voor een subway lunch en kijken we nog wat rond bij Eureka, waar een aantal mooie huizen staan. Het plaatsje is het ook weer niet waard om heel lang in rond te lopen, dus doen we een auto tour langs de highlights.
In Fortuna hebben we een leuk hotel, waar de jongens snel het zwembad uitproberen. Het is goedgekeurd. ’s Avonds vinden we een leuk restaurantje waar ze goed kunnen koken. De vis is dit keer zeer goed gegaard en smaakt voortreffelijk en de ribs passen maar net op het bord, of eigenlijk net niet. Niels heeft een mooie steak met een root beer in een heus bierflesje, kan hij alvast wat oefenen, want het mannetje wordt ook al wat ouder. Helaas in de States pas toegestaan bij 21 and older, hij zal nog even met root beer moeten blijven oefenen. Bas neemt zijn beproefde menu, een cheeseburger met bacon die toch weer helemaal op gaat.
Gisteren (regenachtige dag, veel wind en slagregen) jullie verhalen zitten lezen en genoten. Nu, het komt weer met bakken uit de lucht, zijn wij jaloers op jullie mooie plekjes, zonnige dagen en vooral 4 genietende Krabbescheerders. Wij krijgen ineens de behoefte om dan ook maar weer een wereldreis te maken. Leuke lokatie’s hebben jullie bezocht en met lekker weer is het niet erg om nat te worden in een yetboat. Dat ben je daarna al weer vergeten. Grappig dat het kouder wordt terwijl je naar het warmere zuiden rijdt. In Las Vegas zal je nog eens denken aan die dag dat het 16 graden was? Hoe is het verder met jullie. Al heimwee naar een aardappel en bal gehakt. Bas niet met zijn zoveelste cheeseburger. Straks hebben jullie door Bas nog overgewicht of zit dat met de aankopen in de koffers! De aanhangwagen wordt geregeld dus koop gerust. In die Ford Explorer kan genoeg en anders ruil je hem om voor een grotere Expedition. Wij kijken nu al weer uit naar de volgende belevenissen in de USA. Wat dat betreft zijn wij echte stakkers geworden. Groetjes van Ron en Amalia en kopie van Jip
Leuk hoor. Bas heeft gisteren spagetti met meatballs gegeten. Er zit dus al wat verandering in :-).
Alles is meer dan ok met ons. Ciao.