We staan bijtijds op om snel naar de ferry te gaan. Online konden we niet reserveren, dus is het first come first served. Om iets over half negen kopen we een kaartje met de opmerking dat we 25% kans hebben dat we met de boot van 10.30 meekunnen. Anders wordt het de boot van 15:00. Daar zitten we niet op te wachten. We wachten wel op de pre-clearance van de US-douane. Om strak 9 uur moeten we in de auto zitten, dus geen tijd om een ontbijtje te scoren. We hebben nog een vage reep van het begin van de vakantie, dat is dan voor nu het ontbijt. Na de gebruikelijke vragen en een bezoekje aan het border patrol hokje zijn we klaar om te vertrekken, tenminste als we mee mogen. De ene na de andere rij auto’s verdwijnen in de kleine ferry. Je merkt dat het passen en meten is, want de auto’s kunnen niet meer zomaar doorrijden en er staan nog wel een paar auto’s voor ons. Uiteindelijk mogen we dan toch op de boot en we blijken bij de laatste 3 te horen. De rest heeft pech. In de boot is het ook een echte legpuzzel om onze auto erin te krijgen en we staan strak geparkeerd :-).

De overtocht is mooi en we zien ook een paar dolfijnen voor de boeg een adem sprongetje maken. Hoe dichter bij de States, des te bewolkter het wordt. Eenmaal aan wal blijkt de temperatuur wel ok en is de bewolking ook best snel weer weg. Wij treffen een puike douanier, die ons zelfs in best Nederlands (met Duitse aanvulling) begroet. Dan zetten we de auto weer op mijlen en we zijn terug in de States. Eerst een broodje/sla scoren bij de WalMart en SubWay (voor de guys) en dan op naar Olympia, waar we de laatste nacht door gaan brengen. Het is een mooi hotel, met een aardig zwembad. Die gaan we later bekijken, eerst naar Centralia om nog wat outlet shopping te doen. We slagen beperkt bij het shoppen en zijn inmiddels wel hongerig geworden. Voor de laatste avond staat de Olive Garden op het programma. Blijft toch een prima restaurant, al is het geen haute cuisine. De porties zijn flink (zeker met de specifieke Olive Garden brood stengels) dus helaas geen plek meer voor het toetje. Wel is er ruimte voor een frisse duik in het zwembad. Er zijn niet veel mensen, dus lekker gooien met de bal en de huishaai. Terug op de hotelkamer pakken we de koffers opnieuw in voor de reis naar huis. Nog maar een paar uur in de States en dan is het weer voorbij.

‘s Morgens wordt ik om een uur of 6 wakker. Een mooi moment om een foto te maken vanuit de hotelkamer. Door de lichte bewolking en het vroege uur is er een mooie blauwe gloed. Wow!

Ik ga toch nog maar een uurtje slapen en ben dan toch echt wel wakker. De rest heeft nog iets meer tijd nodig, maar wordt gelukkig uiteindelijk ook wakker. Het ontbijt moeten we elders vinden, dus stoppen we alles weer in de auto en gaan we op weg naar een lokaal restaurantje, Popsey’s. Het ligt wat afgelegen en is blijkbaar erg goed, want het is er zeer druk. We kunnen snel zitten en moeten even wachten op ons ontbijt. We zijn op onze hoede, dus bestellen niet teveel. Al die hashbrowns erbij is eigenlijk niet eens heel lekker en je eet het toch op. We bestellen dus een ei met toast en bacon en de mannen gaan voor de fluffy pancake. Het wachten wordt beloond met een echt lekker ontbijtje. Niet in de laatste plaats door de hoeveelheid, die precies mooi is zo.

Vandaag een aardig ritje naar Victoria, waar we morgen met de boot naar de States zullen vertrekken. Onderweg stoppen we bij het dorpje LadySmith om de benen te strekken en iets te eten. We vallen met de neus in de boter, want er is een oldtimer festival. De meest mooie, oude Amerikaanse bakken staan hier glimmend en wel het oog te strelen. Er is ook live western achtige muziek, waarbij het best jammer is dat de band zeker tot de oldtimers gerekend kan worden en niet de investering in een autotune hebben gedaan. Het mag de pret niet drukken en neemt zeker de glans van de bolides niet af. Genieten dus.

We scoren nog wat broodjes en KFC voor de liefhebber en rijden door naar Victoria. Daar komen we iets voor vieren aan en horen een enorme herrie van buiten in onze kamer waar we ook nog eens moeten gaan slapen. Dat gaat niet gecombineerd kunnen worden. Gelukkig zeggen ze bij de balie dat er tot 6 uur een pool party is en het daarna stil is. Dan is het prima en niet veel later zitten wij ook in de pool. Wat het zwembad eerder deze week te koud was, is deze eigenlijk te warm. Maarja het blijft wel lekker.

Na het zwemmen gaan we Victoria in om iets te eten. We zien een leuk tentje (Cactus Club Café), met een grote groep wachtenden ervoor. Daar zal het wel goed zijn. De rij is maar tijdelijk en het eten is er inderdaad zeer lekker. De presentatie is ook nog eens smakelijk, top dus. We wandelen terug naar het hotel waar we nog even chillen, voordat we niet al te laat gaan slapen. Morgen vroeg dag, want we moeten op tijd de ferry hebben.

Nu we al weer bijna terug naar huis moeten merken we doordat we al goed gewend zijn aan de tijd. We worden na 9 uur wakker. Het ontbijt in het hotel is eenvoudig en do it yourself. Dus even een potje koffie zetten, broodje in de toaster, hollandse kaas en worst erbij…klaar. Niet veel later is de auto weer ingepakt en nemen we afscheid van dit leuke hotel op een plek waar maar weinig mensen zijn en komen.

Net als een hondje overal een plasje moet doen, zo moeten wij een geocache achterlaten. Er ligt er een dichtbij het hotel, althans zou er kunnen zijn. Hij is al een poosje niet gevonden en ook wij kunnen hem niet vinden. De volgende in het dorp levert meer op en onder een trap zien we hem al snel liggen. Dat is ook weer gedaan.

We rijden eerst richting Tahsis. Een weg die niet veel bereden wordt. Het is blijkbaar niet eens rendabel om er asfalt op te leggen, al snel rijden we op een nette dirt road. Vergelijk het in NL maar met een gefreesde weg bij wegwerkzaamheden. Onze dikke 4×4 Tahoe heeft er in ieder geval geen problemen mee. Onderweg passeren we een mooi watervalletje, die we vanuit de auto op de foto zetten. Een klein stukje verderop zitten wat grotten, waarbij we in de auto bepalen die niet van binnen willen gaan zien. Het is ook best wel een gehobbel, dus besluiten we om te keren om via Gold River naar onze volgende overnachting te rijden. Alhoewel we deze rit gisteren nog in tegenovergestelde richting hebben gemaakt, zien we een hoop nieuwe dingen. het blijft mooi.

We lunchen wat laat, want onderweg voldeed het enige eettentje niet aan onze eisen, dus haalden we in Campbell iets lekkers bij de WalMart. Ook hier een grote keuze uit lekker brood. Dat hebben die Canadezen mooi gewonnen van de Yankees. Het motel ligt vlak aan de oceaan en we hebben twee kamers met een prachtig zicht op de oceaan. Op advies van de hotel eigenaar hebben we de Elk falls bezocht. De route is nog maar een paar jaar oud en aangelegd door BC Hydro, omdat ze de oude route voor een centrale nodig hebben. Het is een mooie hike, met weinig km’s maar wel aardig wat hoogtemeters. De watervallen zijn flink en maken een hoop lawaai. Grappig is dat je dat pas dichtbij hoort en een klein eindje ervan af al niet meer. Mirjam moest voor een mooi zicht nog wel op een wiebel de biebel brug, het is gelukt.

Een ander advies dat wij kregen was het eten bij Quay West, een kilometer naast het hotel. Ook hier het mooie uitzicht op de oceaan en lekker eten. Niels besteld een bier en hoeft zijn id niet te laten zien. Bas ziet zijn kans schoon en doet hetzelfde. Helaas komt even later de serveerster terug zonder bier, wel met de opdracht het ID te controleren. Voor Niels geen probleem, Bas is helaas nog geen 19.
Tijdens het eten komt er nog een flatje van de Holland – America lijn voorbij cruisen. Wat een enorm apparaat. Na het toetje gaan we terug naar het hotel waar we met een blik op de pikzwarte oceaan, de oogjes weer toe doen.

We staan op tijd op, snel douchen en de auto inpakken. Dan rijden we snel langs de Safeway en gaan er ook nog naar binnen voor brood voor het ontbijt. De keuze aan lekker brood is hier echt enorm, toch heeft snel iedereen wat ie wil hebben. Met een volle auto en ontbijt in de achterbak sluiten we aan in de file naar Horseshoe bay want daar vertrekt onze ferry naar Vancouver Island. We zijn er iets over half tien en op de borden staat dat we mogelijk een bootje moeten wachten. We hebben geluk, want om 10 voor 10 rijden we de boot op en niet veel later verlaten we al varend Vancouver. Gelukkig voor Niels is het een rustig tochtje van een 1 uur en 40 min. We mogen zo’n beetje als eerste de boot af en in no-time zitten we op de snelweg naar het hart van het eiland. Best een flink eiland, want we moeten nog wel een goede 3 uur rijden.

De lunch doen we bij een kip restaurant, Niels blij want het heeft veel weg van KFC. Nu past het eten dat wij krijgen heel goed bij mijn beeld van de KFC, het is slecht te hachelen. Niels denkt daar anders over en vindt het een groot verschil met de KFC en bestempeld dit “restaurant” tot by far de slechtste van onze vakantie. Kijk, daar zijn we het in ieder geval allemaal over eens.

Het tweede deel van de reis begint wat bobbelig, de weg dan. Die is niet al te best, maar gelukkig zitten we al redelijk snel op een snelweg en genieten we van het moois om ons heen. Wel weer gewoon bergen met wat water, toch zijn de composities die wij voorgeschoteld krijgen zeer fraai. We stoppen onderweg een paar keer kort om even over de rand te gluren en een foto te maken en komen dan later op de middag in Gold River aan. Best nog wel een aardig dorpje en het hotel overtreft onze verwachting. Het ziet er superleuk uit, zeer persoonlijke ontvangst en mooie kamers met fraai uitzicht. Wat wil je nog meer.

Als we ingechecked zijn gaan we in de buurt even lekker zwemmen in een rivier. Het water is best wel fris, maar als je er even in zit is het wel te doen.
Dat zwemmen maakt hongerig en in het dorp is de keuze beperkt. We kiezen een restaurant dat ons het beste lijkt en we hebben een goede keus gemaakt. Ook hier weer een mooi uitzicht en heerlijk gegeten. Nu de buikjes vol zijn, toeren we naar een haventje een paar km verderop. Niels vindt het wel best en stapt uit bij het hotel. Onderweg komen we nog 2 hertjes tegen, die zich rap uit de voeten maken als ze ons zien. Aan het einde van de weg is er weinig te beleven. De kleuren in de lucht zijn wel erg fraai en het gehele uitzicht is ook mooi. Dan keren we terug naar het hotel waar we na wat spelletjes op het mobieltje de oogjes toe doen.

Na een rustige nacht worden we wakker op onze etage. Mirjam en ik gaan op pad om het ontbijt te regelen. De helft van de B&B moeten we nl. zelf regelen. Op de lange weg (die zeker een km of 8 is) zit ook een Safeway. Weer lekker brood en Starbucks dus. Na het ontbijt en wat relaxen loopt het al tegen 12 uur, tijd om op pad te gaan. We willen fietsen huren om de city en vooral wat in het park te vertoeven.

Nadat we een beetje snappen hoe de routes in elkaar steken, rijden we in de goed richting het rondje in en rond het park. Het is een mooie route, met een mooie combi van de natuur en de stad. Onderweg doen we nog een cache en zoeken nog een poosje naar een andere, maar die is lastig te vinden. Zeker omdat ik net dit stukje van de kaart niet op de GPS heb gezet. Nouja, dan maar niet hoor.

Verderop op de route zien we een festival dat in aanbouw is. De 17e gaat het feest beginnen, wij zijn dan helaas weg. Daar tegenover staan een berg totempalen. Er grappig en ook best wel mooi. Ze hebben een eigen reden en betekenis, maar het is ons teveel om alle bordjes te gaan lezen.
Bij een strandje willen we wat eten en zien we een hotdog tentje. Die staat nog op het lijstje van deze vakantie. Tijdens het eten komen er een paar wasbeertjes (beer #3) langs. Ze zijn wel jut en jul, want wat de ene doet, doet de ander precies zo.

We leveren na 4 uur fietsen de fietsen weer in en de boys nemen een ijsje aan de overkant. We krijgen een heel verhaal over bubblethee. Ik wilde er bijna 1 nemen, maar het bleek toch weer een soort shake te zijn.
We lopen nog een eindje door de city. Geen leegstand hier, maar overvolle winkels en prachtige architectuur. Dit alles met een aangenaam temperatuurtje van zo’n 25oC: Het leven is goed.

Als we willen gaan eten, zien we een 5 guys hut. Die was in Eindhoven met Huib & Daab goed bevallen en het ziet er hier exact hetzelfde uit. Gelukkig weten we nog dat je maar 1 grote friet per tafel moet bestellen en het bevalt prima. Echt een goede burger, zeker omdat je zelf aan kunt geven wat je erop wil. Het wel een volle burger, dus voorlopig geen desert meer.
Gelukkig is het nog een stukje lopen naar de auto, zodat we ook nog een lekkere wandeling hebben gemaakt. Op de terugweg rijden we nog even langs de Mac voor een koffie en een deel brownie. Dan is het weer mooi geweest voor vandaag. We roepen het de dag.

Er is geen ontbijt bij dit motel, dus moeten we dat zelf verzorgen. We hebben de foute ontbijtjes al gehad en hebben daar ook geen trek in. Dus eerst langs de Safeway, die maar klein stukje verderop zit. De kwaliteit van het brood valt hier positief op. We hebben moeite om uit het grote aanbod te kiezen. Terug bij het motel maken we een campingtafel (die flink nat was van het gras sproeien) droog en gaan daar ons lekkere ontbijtje opeten. Eindelijk ongezoet brood :-).
Na het ontbijt gaan we nog even zwemmen. Het water is best fris zo in de ochtend, maar als je er eenmaal in bent is het goed te doen. Mijn nieuwe zwembroek met Canadese blaadjes doet het overigens zeer goed.

Vandaag een relatief flink ritje voor de boeg naar Vancouver, wel 3.5 uur. Onderweg gelunched bij een A&W, van het root beer. Tja, het was wel ok zal ik maar zeggen. Verder nog het pacman geluiden spel gedaan en zo doorgetuft naar Vancouver. We hebben daar een leuke B&B, een hele etage voor ons zelf. Als we al even binnen zijn (we hadden de code van de deur eerder ontvangen) komt de eigenaresse ons snel begroeten. Als er iets is, moeten we het laten weten. Nou dat is er niet, want het is een heerlijke omgeving. Iedereen heeft een eigen kamer (Mirjam en ik kunnen nog wel op 1 kamer hoor) en we hebben ook 2 badkamers, lekker.

Na wat geacclimatiseerd te zijn en de blog weer werkend te hebben gekregen gaan we op weg naar Vancouver city. Een ritje van ongeveer 15 minuten met heel veel stoplichten. Bij het laatste stukje lijkt het wel een erehaag om ons naar binnen te loodsen. Het blijken zwervers te zijn, die hier in een lang lint op de stoep hun “huis” hebben gecreëerd. Hoewel apart, voel je jezelf er niet echt onveilig.
Bij de cruiseterminal parkeren we de auto en vinden we al snel een prima restaurant. Mooi uitzicht over binnenzee en bergen daarachter. Het eten is vooral toeristenvoer, prima en goed te eten doch niet meer dan dat. De locatie maakt het in ieder geval bijzonder. Na het eten lopen we nog even rond, voordat we teruggaan naar onze bedjes.

We ontwaken in het pitoreske Revelstoke met uitzicht op de, toch wel fraaie brug. Het ontbijt is in een ruimte met booths ala happy days in een opzichtelijk groen kleurtje. Het zijn er helaas iets te weinig voor het aantal mensen dat dan wil ontbijten. Toch hoeven we niet lang te wachten voordat we op zo’n leuk bankje kunnen gaan zitten. Tijdens het ontbijt maken we een brusselse wafel en horen we achter ons, dat het zeker geen stroepwaffel is. De luitjes uit de hotpool van gisteren :-).

Gisteren hadden we de BC Hydro dam in een folder gezien. Daar willen we vandaag nog wel even langs. Het is niet al te ver weg van ons motel, al leidt de navigatie ons nog even op een alternatieve route. Ik ben blij met de 4×4 high clearance auto, maar kan daar niet mee door het hek. Op een smal plekje keren en route 2 proberen. Die gaat een stuk eenvoudiger en in no-time staan we bij de dam. Het is groot en hoog. De audiotour zorgt ervoor dat we niet al te veel hoeven te lezen en al snel lopen we de gang in om met de lift naar de top te gaan. Door al het beton is het maar 14 graden in die gang en dat is knap fris. Eenmaal boven genieten we van het uitzicht en het mooie stukje techniek.

Na de dam zijn de maagjes weer toe aan een vulling. Subway is vandaag de gelukkige die dit mag verzorgen. In de auto eten we de lunch op, want we hebben nog een klein ritje voor de boeg naar Kamsloop en willen daar nog even zwemmen. Het zwembad heeft, zeker voor wat wij hier over het algemeen zien, een mooie afmeting. Het is alleen wel heel erg koud. Mirjam en de boys gaan zich eraan wagen, terwijl ik aan de site ga klussen want die is er na een update van wordpress (waar deze blog in is gemaakt) ermee opgehouden. Een hoop uitzoekwerk, want ik heb mij er nog niet zo in verdiept. Ook wel weer leuk en inmiddels ben ik weer aardig gestegen op de expert-ladder.

Bas gooit de pizza kaart op tafel en daar hebben we allemaal wel trek in. We parkeren bij een park waar een openlucht concert bezig is. Heel bijzonder, vooral wat oudere mensen die allemaal op hun campingstoeltje voor het podium zitten. Daar is een bandje met weinig enthousiasme een best mooi geluid aan het produceren. We kijken en luisteren even en gaan dan op weg naar de pizza, dit keer wordt het de keten Boston Pizza. Best prima pizza’s en vandaag zeker, want alle pizza’s zijn slechts 5 CAD. Na de pizza lopen we weer terug naar de auto om in ons hotel het bedje op te zoeken.

We worden weer rustig wakker in onze B&B in the middle of nowhere. Het ontbijt is weer om 8.30, nu met andere mensen. Ook hier weer gezellige praatjes en een lekker ontbijt. Als daarna de auto is ingepakt gaan we naar het dorp om de lunch in te slaan. Geleerd van gisteren nemen we iets dunnere plakjes kalkoen, zodat we niet weer een ons per broodje hebben. Terug bij de auto schrikt Bas en staat in no-time weer naast de auto. Er ligt een dood vogeltje bij zijn voeten. Geen idee hoe en wanneer die daar is gekomen, maar hij doet het in ieder geval niet meer. Ik gooi hem netjes weg, als mensen vragen waar het vogeltje nu is en dat ze hem wel willen verzorgen. Ik leg uit dat hij het niet meer doet en dan geven ze aan dat ze geen Jezus zijn en dat hij dus prima in de container ligt.

Als we een eindje onderweg zijn naar Revelstoke, begint het steeds meer te regenen. Dan gaan we dus geen hike doen besluiten we en rijden door het Canadese Glacier Park en Revelstoke park heen. De klok gaat ook weer een uurtje terug, dus we komen in het begin van de middag in Revelstoke aan. We pinnen wat cash geld voor de eerste keer en gaan naar ons hotel voor deze nacht. Er is al 1 kamer klaar, die we gebruiken om te lunchen. Daarna gaan we een hoognodig wasje doen in het dorp, want in het hotel kan dat niet. Eenmaal terug vinden we het allemaal wel best en respecteren we de zondagsrust. Later in de middag duiken we de grote en bloedhete hotspa in bij het hotel. Daar hebben we een leuk gesprek met 3 amerikanen, een vader en zijn dochter en haar vriend. Ze toeren op de motor door dit gebied en waren zo nat geworden dat ze maar een hotel kozen ipv een camping. We hebben nog een mooi stuk ingesealde kaas liggen. Die geven we aan hun, kunnen ze ook een keer echte kaas eten. Ik pak ook nog de open kaas om iedereen een stukje te laten proeven. Dat smaakt inderdaad een stuk beter was het antwoord. Als ik daarna het badje weer inspring scheurt mijn zwembroek aan de voorkant finaal open. Die heeft zijn beste tijd dus gehad, morgen maar even een verse scoren. Met dank voor de geleverde diensten en met enig respect beland ook deze zwembroek bij het afval.

Naast het hotel zit een Denny’s die, hoe fout ook, toch een keer bezocht moet worden. We krijgen er verrassend veel groente en het smaakt nog lekker ook. Ook de toetjes zien er goed uit, dus nemen Bas en Mirjam de chocolava (ik het ijs van Mirjam) en Niels neemt een shake. Daar was de kok een beetje te enthousiast mee, dus kreeg hij ook nog de overgebleven shake in de maatbeker, zodat hij er ongeveer 2 naar binnen moest werken. Dat lukte prima en na al dit lekkers strompelden we terug naar het hotel. Daar nog even een foto van de brug genomen, voordat we het de dag roepen.

Na het rumoer van de vorige nacht, is dit een verademing. Heerlijk gelapen met alleen het geluid van een vogeltje. We zorgen dat we om 8.30 gedouched bij het ontbijt zitten. Het is één grote tafel voor alle B&B gasten. Super gezellig en ook nog eens een heel lekker ontbijt. Nog eens iets anders dan de standaard hap bij de hotels. Bij het ontbijt krijgen we van andere gasten de tip om niet naar Lake Louise te gaan, want veel te druk, maar naar Lake Bow. Dat meer blijkt ook een eindje buiten de standaard route te liggen, dus is het daar inderdaad een stuk rustiger.

De kleur van het meer is prachtig blauw groen en het ligt ook geweldig tussen de bergen in. We besluiten een flinke hike te gaan doen naar de watervallen. Eerst lopen we door een bosrijk gebied langs het meer om daarna via een rivierbedding naar een flinke klim te lopen. Gelukkig is het vandaag niet zo warm, met 16 graden zelfs fris. Perfect weer voor zo’n hike. Het geluid van en het uitzicht op de watervallen en de gletsjer is geweldig. We eten er een kaasbroodje en genieten even van de omgeving. Op de terugweg blijven we ook nog even stilstaan bij het woeste water dat van de berg afkomt. Eenmaal terug bij het startpunt zijn we een goede ervaring rijker en heel wat foto’s verder.

Dan besluiten we toch nog maar even bij Lake Louise langs te gaan. Het loopt tegen vieren aan als we daar aan zouden komen, dan is het wellicht wat rustiger. Onderweg moeten we opeens aardig in de ankers, toch niet weer zo’n enorme file? Het blijkt een zwarte beer te zijn, die lekker aan het lunchen is van de verse bessenstruiken. We staan vrijwel eerste rij en eigenlijk net iets te dichtbij, maar het is prachtig om zo’n beest in het wild te zien rondscharrelen. Het beestje vindt het allemaal wel best en heeft geen oog voor de mensen en de vele camera’s. Na nog meer foto’s verder vinden we het wel best en gaan we ook weer op pad.

Bij Lake Louise aangekomen is het inderdaad druk. Het parkeer terrein staat aardig vol. We staan in een aardige rij auto’s die doorgeleid worden om op een ander parkeerterrein een plekje te vinden als de verkeersregelaar een ander gebaar maakt als wij aan de beurt zijn. Er is net een plaatsje vlak voor de ingang vrijgekomen, speciaal voor ons :-). Bij het meer zelf is het ook nu nog aanzienlijk druk, zeker vergeleken met Lake Bow. Er is dan ook een wat betere marketing voor Lake Louise, waar meteen opvalt dat de ligging zodanig is dat je vanuit 1 punt het hele meer en de bergen/gletsjer kunt zien. Het meer is overigens erg fris, tot zeer, zeer koud te noemen. Tevreden over wat we vandaag allemaal hebben gedaan en gezien gaan we weer terug naar onze B&B in Golden. De rit terug gaat nu gelukkig een stuk vlotter dan gisteren en we rijden meteen naar het eetcafe The Wolf Den. We kiezen daar een mooie burger uit van Bizon, Elk of kip en smikkelen van dit lekkers. Er is geen ruimte meer voor het toetje, al blijkt op de terugweg dat er een ijsje van de Mac nog wel gewaardeerd wordt. Inmiddels is het flink gaan regenen, is de auto ook weer mooi schoon.

De nacht verloopt wat onrustig. We liggen met z’n 4-en op 1 kamer en er is geen airco. Op zich geen probleem nu het buiten een graad of 9 is. We zitten echter aan de snelweg, dus dat is ook al niet alles. We staan in ieder geval erg vroeg op en zitten om 7.30 uur al ingepakt en wel in de auto op weg naar BANFF. Daar worden we met veel bombarie en gekleurde lampjes binnen gehaald. De aanstichter van al dit moois wil ook graag mijn rijbewijs zien en meldt dat ik een stop bord heb genegeerd. Iets dat klopt, want ik heb dat hele bord daar nooit zien staan …duh… Hij print zelfs een welkom in BANFF papiertje uit, waarvan hij zegt dat dit de goedkoopste versie is. Nou ik vindt het nog aardig wat, maarja het is wat het is.

Omdat we zo vroeg zijn kunnen we naast de gondel parkeren, iets dat later die dag echt niet meer gaat lukken. We kunnen zo doorlopen de gondel in en genieten met z’n 3-en van het uitzicht. Mirjam is blij als we eindelijk boven zijn. Daar hebben we ook vouchers voor een ontbijt. Dat is wel echt heel gaaf, we zitten aan het raam met prachtig uitzicht heerlijk te ontbijten. Helemaal leuk is dat de totale prijs hiervoor goedkoper is dan een ritje met alleen de gondel later op de dag. Het is dan zo druk, dat ze op deze manier mensen vroeg willen lokken. Laat een ontbijt boven op een berg nou net onze favoriete must do zijn tijdens de vakantie.

Na het ontbijt klimmen we al hijgend (we zitten hoog hè) een groot aantal trappen op naar het weerstation. Daar vandaag heb je echt een prachtig uitzicht over de vallei en de bergen die af en toe met wat mist bedekt zijn. Die mist wolkjes zijn goed in beweging, prachtig om te zien hoe ze ontstaan, een gevecht aangaan met een berg en weer verdwijnen.

We denken nog even na of we naar beneden willen lopen en stappen dan blij in het eitje terug naar beneden. Daar zien we dat inderdaad alles inmiddels vol staat en rijden terug naar BANFF om daar een kleine hike te lopen. Deze leidt ons langs een azuur blauw meer, waar we op verschillende plaatsen weer een nieuw ansichtkaartje kunnen schieten zo mooi is het hier. De diertjes vinden het ook een mooi plekje, vooral de muggen. We worden lek geprikt bij het leven, zodat we bij die foto momentjes niet te lang kunnen blijven staan. Het is niet anders.

BANFF zelf is ernstig toeristisch. Leuk om er even doorheen te rijden, een geocache te doen, wat eten te kopen en snel weer weg te gaan. Dat doen we dan ook. Net buiten BANFF vinden we een leuke tafel midden in het bos waar wij gaan lunchen. Daarna is het op weg naar Golden, waar we twee nachten in een B&B blijven. Onderweg stoppen we nog een paar keer om iets te bekijken. Een van de dingen is een aantal extra cirkels/loops die ze hebben gemaakt om de treinen de steile helling op te laten komen. Net als we weg willen gaan hebben we geluk, er komt een trein aan.  Deze is knap lang en we kunnen hem zo op 3 plaatsen tunneltje in en uit zien rijden #goedetiming. Nadat we nog maar 10 km voor Golden rijden, staat het ineens muurvast en dat blijft even zo. Sterker nog, het even wordt al snel 2.5 uur. Gelukkig staan we in de schaduw, is er een lekker briesje en hebben we een gezellige asfalt ontmoeting met een mede file staander. Als we uiteindelijk in Golden aankomen blijken we in de middle of nowhere te zitten, top dus. Op aanraden van de eigenaresse gaan we eten bij eleven22. Dat was een goede tip, want het eten is goed gekruid en smaakt heerlijk. Daarna geen geocache, maar nog snel even iets halen bij de supermarkt en weer terug naar de B&B.