>> PACKWOOD <<
Vandaag worden we nog steeds samen met het haantje wakker. Toch duurt het nog wel even voordat we een broodje kunnen halen voor het ontbijt. De bakery heeft geen brood, wel veel lekkere zoete koeken, taarten en gebakjes. Wij slaan even over.
De lokale supermarkt heeft wel een “vers” brood en ook de ontbijtspullen die wij gisteren nog niet gehaald hadden.
![](https://vwijck.com/wp-content/uploads/2019/08/190731-USA-2019-dag-3-3-1024x768.jpg)
Na het ontbijt duiken we de auto in, opweg naar de mooie berg: “Mount Rainier”. We zien hem onderweg al een paar keer opdoemen en al snel staan we voor de ingang. Hoewel we niet veel National Parken in de USA gaan zien, kopen we toch maar een jaarpas. Geen gezeur en de 2 parken die wij zeker weten te gaan bezoeken kosten bij elkaar al USD 60,- dus kunnen die USD 20,- voor een jaarkaart er ook nog wel bij. Het is weer een prachtige rit tussen en onder veel bomen.
![](https://vwijck.com/wp-content/uploads/2019/08/190731-USA-2019-dag-3-10-1024x683.jpg)
We doen een kleine opwarm hike van nog geen mijl ergens bij het begin van het park. Hier is vooral een heel diep uitgesleten riviertje met wat mini watervallen. Wel leuk en ook al is ie kort, een mooie route. We genieten van de mooie natuur op weg naar het Paradise Visitors Center. Daar lopen wij de dead horse trail, een wat grotere hike met ook flink wat hoogte meters. Die worden door onze fancy apparaten als trappen aangezien, zodat we al snel de trappen target van die dag hebben gehaald. Op zich wel terecht want het zijn hier en daar best stijle stukken en we hijgen wat af met z’n allen. Onderweg worden er ook nog een paar mooie panorama’s voorgeschoteld en komen we zelfs nog het een en ander aan sneeuw tegen.
Mist covered mt Rainier
Als we na de hike weer bij het visitors center staan vinden we het genoeg en gaan we weer de auto opzoeken. Mirjam wil graag doorrijden en zo een rondje maken. De navigatie in de auto vindt daar iets van en wil ons maar terugsturen. Na even goed kijken en de hulp van google Maps blijkt dat we door kunnen rijden naar ons huisje. Net zoals op de heenweg weer een prachtige rit. Eenmaal terug bij het huisje gaat we even relaxen en een late lunch eten. Daarvoor maakt Bas een vuurtje, zodat we daarop een mooie braadworst kunnen grillen met de uitschuifbare vorken die ook al bij het huisje liggen. Al snel zijn de hotdogs klaar en ze zijn natuurlijk overheerlijk.
De dog wordt langzaam hot
Na nog wat relaxen wordt de BBQ opgestookt voor een feestelijk maal. Het lijkt voor een groot deel op het maaltje van gisteren en het is nog net zo lekker. Dit keer kunnen we wel buiten zitten, al komen er al snel een zwik wespen aan, die graag met ons mee willen eten. We laten ze maar, want we hebben geen zin in ruzie. Na de BBQ is het inmiddels al aardig laat en al snel gaat iedereen het mandje in.