![140802 Reykjavik (4)](http://wijckusa2014.wordpress.com/wp-content/uploads/2014/08/140802-reykjavik-4.jpg?w=300)
Het tijdsverschil van twee uur kunnen we goed waarderen en staan rond een uur of negen al vrolijk naast ons bedje. En, wat doet een mens zo in het hoge noorden op dat moment? Eten scoren. Nu liepen er weinig tot geen rendieren door de straat, dus zijn we maar naar de plaatselijke super gelopen. Die had voldoende in de schappen, waarmee we een heerlijk ontbijt hebben gemaakt.
![140802 Reykjavik (3)](http://wijckusa2014.wordpress.com/wp-content/uploads/2014/08/140802-reykjavik-3.jpg?w=199)
Dan is het tijd om wat van de stad te gaan bekijken, het merendeel van de IJslanders wonen in Reykjavik, dus moet het wel iets zijn. Toen we een paar passen op straat hadden gezet begon het zachtjes te regen. Dat zou het zo’n beetje de hele dag gaan doen, wel afgewisseld met droge periodes. De hoeveelheid water was uiteindelijk beperkt en we hebben er weinig last van gehad. Ook de temperatuur van rond de 8 graden voelde niet koud aan.
Eerst maar eens een kerkje bekijken, nouja kerk eigenlijk. Een mooi groot gebouw met een enorm orgel erin. Jammer dat een Reykjavikaan heel enthousiast op het orgel aan het spelen was, het verklaarde in ieder geval waarom er geen ongedierte in de kerk aanwezig was. Met een lift gingen we naar de top van toren, om daar te genieten van het mooie uitzicht. Daar kwamen we bij toeval de vrouw die naast Mirjam in het vliegtuig zat tegen, grappig. Vanuit de toren konden we in ieder geval goed zien dat Reykjavik een heleboel vrolijk gekleurde huizen heeft.
![140802 Reykjavik (5)](http://wijckusa2014.wordpress.com/wp-content/uploads/2014/08/140802-reykjavik-5.jpg?w=300)
Toen het klokkenspel begon luidde dat voor ons de weg naarbeneden in, het was tijd om verder te gaan. Na een aantal winkelstraten te hebben bekeken wilde we een paar geocaches vinden. Het blijkt een leuke manier te zijn om de stad goed te bekijken en hier en daar je naam achter te laten. Nadat wij de spullen weer in het appartement hebben gezet gaan we op zoek naar een leuk eettentje, want het was tijd voor een lekker hapje. Dat blijkt nog niet zo gemakkelijk met al die verschillende wensen van het reisgezelschap. We komen uit bij een eetcafé achtig iets, waar we enorm lekker eten. Het chocolade toetje valt wat zwaar op de maag, dus snel naar huis en het mandje in.
We want more, we want more. Leuk om mee te lezen. Jullie genieten nu al en de reis is nog maar net begonnen in de USA. Groetjes van Ron en Amalia